Όταν η Ελισάβετ ανακηρύχθηκε ερήμην βασίλισσα - Η μεγάλη απόφαση που πήρε στην Αφρική

74 χρόνια πέρασαν από τότε που ένα ταξίδι στην Αφρική θα άλλαζε τη ζωή της βασίλισσας Ελισάβετ και θα την καθιστούσε στη μακροβιότερη μονάρχη της Αγγλίας μέχρι σήμερα.

Ήταν 6 Φεβρουαρίου του 1952 όταν η νεαρή τότε πριγκίπισσα Ελισάβετ, που πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη εκ μέρους του βρετανικού Στέμματος σε όλες τις αφρικανικές χώρες της Κοινοπολιτείας, θα μάθαινε με τον πιο σοκαριστικό τρόπο ότι ο πατέρας της βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ' πέθανε και ότι μοιραία χρίστηκε βασίλισσα της Αγγλίας και όλης της Κοινοπολιτείας.

Η πορεία προς τη διαδοχή είχε ξεκινήσει αρκετά χρόνια νωρίτερα, καθώς η υγεία του Βρετανού μονάρχη παρουσίαζε σταθερή επιδείνωση. Από το 1949 και έπειτα, ο Γεώργιος ΣΤ΄ υποβλήθηκε σε επανειλημμένες ιατρικές επεμβάσεις, ενώ το 1951 διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα. Κατά την περίοδο αυτή, η πριγκίπισσα Ελισάβετ ανέλαβε ολοένα και περισσότερα συνταγματικά καθήκοντα, αντικαθιστώντας τον πατέρα της σε δημόσιες εμφανίσεις και τελετές. Παράλληλα, ορίστηκε ως μία από τους συμβούλους του κράτους, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της μοναρχίας.

Την ίδια περίοδο, η προσωπική της ζωή βρισκόταν σε μεταβατικό στάδιο. Μετά τον γάμο της με τον Δούκα του Εδιμβούργου, Φίλιππο, έζησε για μεγάλα διαστήματα στη Μάλτα, όπου εκείνος υπηρετούσε στο Βασιλικό Ναυτικό. Για την Ελισάβετ, τα χρόνια αυτά αποτέλεσαν ίσως την τελευταία περίοδο σχετικής κανονικότητας, μακριά από το κέντρο της εξουσίας, ενώ παράλληλα απέκτησε δύο παιδιά, τον Πρίγκιπα Κάρολο και την Πριγκίπισσα Άννα.

Στις αρχές του 1952, η πριγκίπισσα και ο δούκας ξεκίνησαν εξάμηνη περιοδεία στην Κοινοπολιτεία, εκπροσωπώντας τον βασιλιά, ο οποίος φαινόταν να αναρρώνει. Το πρώτο στάδιο του ταξιδιού περιλάμβανε την Κένυα, όπου το ζευγάρι διέμεινε στο Sagana Hunting Lodge, στους πρόποδες του όρους Κένυα, και πέρασε μία νύχτα στο παρατηρητήριο Treetops.

«God Save the Queen»

Τα ξημερώματα της 6ης Φεβρουαρίου, η νεαρή πριγκίπισσα πληροφορήθηκε τα νέα και την ίδια ημέρα, στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στο Λονδίνο, συνήλθε συμβούλιο για την διαδικασία διαδοχής, το οποίο ανακήρυξε επίσημα και ερήμην της τη νέα μονάρχη ως Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, η πρώτη από την εποχή του Γεωργίου Α΄. Η δημόσια διακήρυξη καθόρισε και τον νέο τίτλο της, στον οποίο αντικατοπτρίζονταν οι θεσμικές αλλαγές της μεταπολεμικής περιόδου, με τον όρο «Κοινοπολιτεία» να αντικαθιστά τις «Βρετανικές Κτήσεις» και την κατάργηση του τίτλου «Αυτοκράτορας της Ινδίας».

Η βασιλική οικογένεια επέστρεψε εσπευσμένα στο Λονδίνο στις 7 Φεβρουαρίου, όπου η νέα βασίλισσα έγινε δεκτή από πολιτικούς και θεσμικούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ο Πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ. Η μητέρα της, χήρα πλέον σε ηλικία 51 ετών, έλαβε τον τίτλο της Βασιλομήτορος, ενώ η γιαγιά της, Βασίλισσα Μαίρη, απέτισε φόρο τιμής στην έκτη μονάρχη της ζωής της.

Η Ελισάβετ Β΄ επέλεξε η κηδεία του πατέρα της να μην αποτελέσει ημέρα δημόσιου πένθους, ζητώντας μόνο την τήρηση δύο λεπτών σιγής.

Η απόφαση που έγινε θεσμός

Στις πρώτες της αποφάσεις περιλαμβανόταν και η διατήρηση του Οίκου του Ουίνδσορ ως ονόματος της βασιλικής οικογένειας, επιβεβαιώνοντας τη συνέχεια του θεσμού σε μια περίοδο μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών.

Ωστόσο, μια άλλη απόφαση που έλαβε και η οποία πλέον ακολουθείται από το αυτηστό πρωτόκολλο ήταν τα ενδύματα που θα έπαιρνε οποιοδήποτε μέλος της βασιλικής οικογένειας κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού.

Το γεγονός ότι ο αιφνίδιος θάνατος του πατέρα της τη βρήκε στην Αφρική προκάλεσε σύγχυση στους προσωπικούς της συμβούλους, καθώς η 27χρονη πριγκίπισσα δεν είχε μαζί της μαύρα ρούχα, όπως επέβαλλε το πρωτόκολλο πένθους. Παρότι τελικά βρέθηκαν κατάλληλα ενδύματα για να φορέσει κατά την επιστροφή της στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Ελισάβετ έδωσε σαφή εντολή έκτοτε: σε κάθε επίσημο ταξίδι, τα μέλη της βασιλικής συνοδείας όφειλαν να έχουν πάντα μαζί τους μαύρα ρούχα, σε περίπτωση που συνέβαινε κάποιο δυσάρεστο γεγονός στη χώρα.

Η στέψη της πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουνίου 1953 στο Αββαείο του Γουέστμινστερ, επισφραγίζοντας επίσημα την έναρξη μιας βασιλείας που έμελλε να διαρκέσει περισσότερες από επτά δεκαετίες.